«Πυρά» κατά δημοτικού συμβούλου της αντιπολίτευσης εξαπέλυσε ο ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος Κορδελιού – Ευόσμου και πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Ελευθερίου – Κορδελιού, Χρήστος Αντίνου. Σε σχετική ανάρτησή του, ο κ. Αντίνου καταγγέλλει τη στάση και τις ενέργειες δημοτικού συμβούλου που είχε εκλεγεί με τη διοίκηση Αλεξανδρίδη, βρέθηκε σε θέση εξουσίας και κατόπιν ανεξαρτητοποιήθηκε «μοιράζοντας λάσπη, συκοφαντώντας και δηλητηριάζοντας το δημόσιο λόγο».
Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει ο κ. Αντίνου, ο ίδιος (και άλλοι δημοτικοί σύμβουλοι) βρίσκονται αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη επειδή στήριξαν εργαζόμενες του δήμου το 2020, βασιζόμενοι στις διαβεβαιώσεις του εν λόγω κυρίου (σήμερα ανεξάρτητου δημοτικού συμβούλου) και του δικηγόρου των εργαζομένων ότι δεν θα είχαν καμία ποινική εμπλοκή. Όπως επισημαίνει ο κ. Αντίνου, την ώρα που εκείνος και άλλοι συνάδελφοί του βρίσκονται αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη επειδή έβαλαν πλάτη στις εργαζόμενες, ο ανεξάρτητος σήμερα δημοτικός σ
Αναλυτικά όσα αναφέρει ο Χρήστος Αντίνου:
«Υπάρχουν στιγμές που η σιωπή παύει να είναι επιλογή.
Όταν η αλήθεια πνίγεται από το ψέμα, όταν άνθρωποι στοχοποιούνται και κινδυνεύουν να χάσουν ό,τι έχτισαν σε μια ζωή, τότε η ευθύνη γίνεται λόγος.
Καταθέτω δημόσια αυτή την ιστορία όχι για να προκαλέσω, αλλά γιατί οφείλω να υπερασπιστώ την αξιοπρέπεια ανθρώπων που πίστεψαν ότι υπηρετούν τον Δήμο τους και σήμερα βρίσκονται κατηγορούμενοι.
Το 2020, συγκεκριμένο πρόσωπο μας ζήτησε να στηρίξουμε εργαζόμενες του Δήμου, ώστε να διεκδικήσουν δικαστικά τη μετατροπή της εργασιακής τους σχέσης από ορισμένου χρόνου σε αορίστου, επικαλούμενοι πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
Μας διαβεβαίωσε – ο ίδιος και ο δικηγόρος που τις εκπροσωπούσε – ότι δεν υπήρχε καμία ποινική εμπλοκή. Ότι δεν υπήρχε κίνδυνος. Ότι πράτταμε το σωστό.
Πιστέψαμε. Σταθήκαμε δίπλα. Υπογράψαμε με τη συνείδησή μας καθαρή.
Λίγο αργότερα, η πραγματικότητα μάς χτύπησε αλύπητα.
Μετά από ανώνυμη καταγγελία στον εισαγγελέα, κληθήκαμε να απολογηθούμε. Η θεωρούμενη ζημία για τον Δήμο είναι άνω των 120000 οπότε είναι κακούργηματικη πράξη , καθώς η μισθοδοσία των εργαζομένων περνάει εξ ολοκλήρου στον Δήμο, ενώ μέχρι τότε το μεγαλύτερο βάρος το σήκωνε ο κρατικός προϋπολογισμός.
Σήμερα, άνθρωποι που δεν πλούτισαν, δεν ωφελήθηκαν προσωπικά, δεν έπραξαν με δόλο, καλούνται να λογοδοτήσουν για κακουργηματικές πράξεις.
Κινδυνεύουν να χάσουν την τιμή τους, την υπόληψή τους, το μέλλον των οικογενειών τους.
Και όλα αυτά επειδή εμπιστεύτηκαν.
Αυτή είναι η αλήθεια πίσω από ένα γεγονός που κάποιοι παρουσιάζουν όπως τους βολεύει.
Και υπάρχει και κάτι ακόμη πιο σκοτεινό.
Στις δημοτικές εκλογές του 2023, ο ίδιος άνθρωπος έστελνε προσωπικά μηνύματα στις εργαζόμενες, λέγοντάς τους ψευδώς, ότι «ο ΑΝΤΙΝΟΥ δεν σας θέλει στη δουλειά».
Έσπειρε φόβο.
Έπαιξε με την αγωνία ανθρώπων που ζούσαν με την ανασφάλεια.
Και το έκανε συνειδητά, για να αποκομίσει πολιτικό όφελος – για τον εαυτό του και για την παράταξή του.
Όταν πέτυχε τον στόχο του και η παράταξή του εξελέγη, τον είδαμε από θέση εξουσίας πλέον να μιλά για «εγκλήματα» προηγούμενων διοικήσεων.
Είδαμε να ψηφίζει με πάθος την αύξηση των δημοτικών τελών κατά 35 τα εκατό .
Και όταν, λίγους μήνες μετά, κατάλαβε ότι δεν ήταν όλα υποταγμένα στη βούλησή του, ότι δεν γίνονταν όλα «όπως τα ήθελε», γύρισε την πλάτη. Παραιτήθηκε. Και έβαλε σκοπό να γκρεμίσει τη διοίκηση που ο ίδιος είχε στηρίξει.
Σήμερα, το αποτέλεσμα είναι τραγικά ειρωνικό.
Βλέπουμε τον ίδιο άνθρωπο να ψηφίζει μείωση των δημοτικών τελών χωρις να τον ενδιαφέρει πια η βιωσιμότητα του δήμου όπως επικαλούνταν όταν ήταν διοίκηση.
Έτσι φτάσαμε στο σημείο εμείς να βρισκόμαστε αντιμέτωποι με βαριές κατηγορίες.
Και εκείνος παραμένει ασφαλής, αλώβητος, συνεχίζοντας να μοιράζει λάσπη, να συκοφαντεί, να δηλητηριάζει τον δημόσιο λόγο και να συμπεριφέρεται ακόμη και μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο με αλαζονεία και περιφρόνηση προς κάθε έννοια θεσμού.
Αυτό δεν είναι πολιτική.
Είναι ανευθυνότητα.
Είναι κυνισμός.
Είναι ηθική φτώχεια.
Η κοινωνία βλέπει.
Και όσο κι αν κάποιοι νομίζουν ότι μπορούν να πατούν πάνω σε ανθρώπους για να πετύχουν τους σκοπούς τους, η αλήθεια δεν σβήνει.
Αργά ή γρήγορα, επιστρέφει.
Και ζητά λογαριασμό.
